Όσο κι αν αγαπάμε τα παιδιά μας, μια στιγμή έρχεται που γίνονται ενήλικες και πρέπει να αναλαμβάνουν τις δικές τους ευθύνες. Οι γονείς ενδέχεται να αισθάνονται πίεση να συνεχίζουν να παρέχουν υποστήριξη, αλλά υπάρχουν ορισμένα πράγματα που δεν πρέπει να αισθάνονται υποχρεωμένοι να κάνουν.
Πρώτον, οι γονείς δεν είναι υπεύθυνοι να αναλαμβάνουν τις χρηματικές υποχρεώσεις των παιδιών τους, όπως να καλύπτουν χρέη ή λογαριασμούς. Οι ενήλικες πρέπει να μάθουν να ζουν με τα μέσα τους.
Επιπλέον, δεν είναι δουλειά των γονέων να διαχειρίζονται τις καθημερινές υποθέσεις του παιδιού τους, όπως να σχεδιάζουν το πρόγραμμά τους ή να παίρνουν αποφάσεις για τη ζωή τους. Ο καθένας πρέπει να έχει την ελευθερία να κάνει τις δικές του επιλογές και να μαθαίνει από τα λάθη του.
Με την πάροδο του χρόνου, οι γονείς πρέπει να αφήσουν τα παιδιά τους να είναι ανεξάρτητα και να ζουν τη δική τους ζωή. Η συναισθηματική υποστήριξη είναι πάντα ευπρόσδεκτη, αλλά η υπερβολική επιμέλεια μπορεί να αναστείλει την ανάπτυξη και την προσωπική εξέλιξη. Οι ενήλικες πρέπει να αναπτύξουν την ικανότητα να αναλαμβάνουν υπευθυνότητα για τις ενέργειές τους.
Τέλος, οι γονείς δεν πρέπει να αισθάνονται ένοχοι όταν θέλουν να επικεντρωθούν στη δικιά τους ευημερία και ευτυχία. Αν οι γονείς είναι ικανοποιημένοι, είναι πιο πιθανό να στηρίξουν την αυτονομία και την ευτυχία των παιδιών τους.